สำหรับใครบางคนที่พิเศษ

ความรู้สึก  ระยะห่าง  ระหว่างคน

ถึงตอนนี้ใครคนนั้นเค้าได้ออกไปจากชีวิตของเราแล้วก็ตามแต่อย่างน้อยยามใดที่ได้เพียงแค่คิดถึงก็สุขใจ

ซึ่งในบางครั้งอาจเหงา อาจเศร้า ก็เป็นเพียงอารมที่ปรวนแปรไปตามช่วงเวลาที่เปลี่ยนไป............

วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต

ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมาเพียงเพื่อผ่านไป

แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น จากคนแปลกหน้า

กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคยล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน

สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า

ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จักคนคุ้นเคย

หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่.....

ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา

พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก...

ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บางคนห่าง ห่างจนลับตา....

ไม่เคยหันกลับมามองรับความรู้สึกความเป็นไปของอีกคนไม่เคยรับรู้ว่า.....

ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้มันสร้างความเจ็บปวดไว้ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรับษาไว้เพียงแค่นั้น

ไม่ต้องห่างไป แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้....

ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ.......

ก็คงเหมือนกับใจเราตอนนี้

ที่ยังคงรักษา ระยะห่างระหว่างเราให้เป็นได้แค่เพียงความรู้สึกของเพื่อน....

ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะทำได้

แต่ช่วงเวลานี้ เราคงอ่อนแอเกินไป ที่จะตัดเค้าออกไปจากชีวิต

คงยากลำบากเกินไปจะลืมใครซักคนที่ เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

คนคนนึงที่ได้ใจเราไปเพียงคนเดียว.......................................